Aklimatyzacja wentylacyjna prowadząca do umiarkowanej hipoksji u człowieka: ROLA PŁYNU SPINALNEGO [H +]

W tym badaniu oceniano regulację pH krwi tętniczej i płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF), a tym samym ich udział w kontrolowaniu oddychania u normalnego człowieka podczas różnych etapów aklimatyzacji wentylacyjnej do wysokości 3100 m. Stwierdzono stan kwasowo-zasadowy w CSF: (a) z pomiarów płynu rdzeniowego w odcinku lędźwiowym w stanie stacjonarnym przewlekłej normoksji (wysokość 250 m) i przy + 8 godzinach i +4 do 4 tygodni niedotlenienia niedotlenionego; i (b) ze zmian w mózgowym PCO2 żylnym przy + h ekspozycji hipoksycznej. Po 3-4 tygodniach przy 3100 m, CSF [H +] pozostawał znacząco alkaliczny do wartości uzyskanych albo w wyniku przewlekłej normoksji, albo z h niedotlenienia i był kompensowany w tym samym stopniu (. 66%), tak jak krew tętnicza [H +]. Aklimatyzacja wentylacyjna do 3100 m nie miała dodatniego związku z towarzyszącymi zmianami tętniczego PO2 i pH oraz pH płynu mózgowo-rdzeniowego: (a) pH w płynie mózgowo-rdzeniowym albo wzrosło albo pozostało stałe po 8 godzinach i po 3-4 dniach ekspozycji hipoksycznej, odpowiednio, ze znaczącym postępem redukcje w PaCO2; (b) tętniczy PO2 i pH wzrastają progresywnie wraz z czasem ekspozycji; oraz (c) w stanie stacjonarnym aklimatyzacji do 3100 m, kombinacja obecnych bodźców chemicznych, tj. PaO2 = 60 mm Hg, pHa i pHCSF = + 0,03-0,004>, była niewystarczająca do wytworzenia zaobserwowanej hiperwentylacji (PaCO2 = 32). mm Hg). Postulowano, że w aklimatyzacji wentylacyjnej na wysokości 3100 m pośredniczą czynniki inne niż CSF [H +] oraz że połączenie przewlekłej hipoksemii i hipokapnii o umiarkowanych stopniach nie zapewnia mechanizmów dla specyficznej regulacji CSF [HCO3.], A zatem dla homeostazy CSF [H +].
[hasła pokrewne: stoperan elektrolity, oksyhemoglobina, teczowa kraina ]