Częstość występowania hiperkaliemii po opublikowaniu Randomizowanego badania oceniającego Aldactone czesc 4

Mężczyźni i kobiety byli jednakowo reprezentowani. Większość pacjentów była również leczona diuretykiem pętlowym, a ponad połowa hospitalizowanych z powodu niewydolności serca w ciągu miesiąca przed rozpoczęciem leczenia spironolaktonem (Tabela 1). Ryc. 2. Ryc. 2. Częstość hospitalizacji z powodu hiperkaliemii wśród pacjentów ostatnio hospitalizowanych z powodu niewydolności serca, którzy otrzymywali inhibitory ACE. Każdy pasek pokazuje częstość hospitalizacji z powodu hiperkaliemii na 1000 pacjentów w czasie jednej, czteromiesięcznej przerwy. Linia rozpoczynająca się w drugim przedziale z 1999 r. Pokazuje przewidywane stawki wstępne dla hiperkaliemii pochodzącej z interwencyjnych modeli ARIMA, z I słupkami reprezentującymi 95-procentowe przedziały ufności.
Ryc. 3. Ryc. 3. Częstość zgonów wewnątrzszpitalnych związanych z hiperkaliemią wśród pacjentów ostatnio hospitalizowanych z powodu niewydolności serca, którzy otrzymywali inhibitory ACE. Każdy pasek pokazuje wskaźnik śmiertelności wewnątrzszpitalnej związanej z hiperkaliemią na 1000 pacjentów podczas jednej, czteromiesięcznej przerwy. Linia rozpoczynająca się w drugim przedziale z 1999 r. Pokazuje prognozowane wskaźniki śmiertelności pochodzące z interwencyjnych modeli ARIMA, z I słupkami reprezentującymi 95-procentowe przedziały ufności.
Rycina 4. Ryc. 4. Wskaźnik ponownej hospitalizacji z powodu niewydolności serca u pacjentów hospitalizowanych niedawno w związku z niewydolnością serca, którzy otrzymywali inhibitory ACE. Każdy pasek pokazuje szybkość readmisji w przypadku niewydolności serca na 1000 pacjentów podczas jednej, czteromiesięcznej przerwy. Linia rozpoczynająca się w drugim przedziale 1999 roku reprezentuje przewidywane współczynniki przyjęć pochodzące z interwencyjnych modeli ARIMA, z I słupkami reprezentującymi 95 procentowe przedziały ufności.
Częstość hospitalizacji z rozpoznaniem hiperkaliemii wśród tych pacjentów wzrosła stopniowo od początku 1994 r. (2,4 na 1000) do początku 1999 r. (4,0 na 1000), ale zwiększyła się około trzykrotnie po opublikowaniu RALES, do 11,0 na 1000 przez koniec 2001 r. (P <0,001) (ryc. 2). Wśród pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie leczonych inhibitorami ACE odsetek hiperkaliemii związany ze zgonem wewnątrzszpitalnym wzrastał stopniowo od początku 1994 r. (0,3 na 1000) do początku 1999 r. (0,7 na 1000), ale zwiększył się około trzech po publikacji RALES do 2,0 na 1000 pod koniec 2001 r. (P <0,001) (ryc. 3). Częstość hospitalizacji z powodu niewydolności serca stopniowo spadała w okresie badania, bez statystycznie istotnej zmiany tej zmiennej po publikacji RALES (p = 0,78) (ryc. 4). Tempo zgonu z dowolnej przyczyny również spadało stopniowo w okresie badania (z 58 na 1000 na początku 1994 r. Do 44 na 1000 pod koniec 2001 r.), Bez znaczących zmian po publikacji RALES.
Rycina 5. Rycina 5. Wzory receptury dla innych leków wśród pacjentów Ostatnio hospitalizowanych z powodu niewydolności serca, którzy otrzymywali inhibitory ACE. Krzywe pokazują tendencje wskaźni- ków przedawkowania różnych leków na 1000 pacjentów w ciągu ośmioletniego okresu badania. Wzorce stosowania antagonistów receptorów angiotensyny, diuretyków oszczędzających potas innych niż spironolakton i suplementy potasu nie są pokazane, ponieważ wyjściowe wskaźniki stosowania tych leków były niskie. NLPZ oznaczają niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Wzorce receptur dla innych leków również uległy zmianie w okresie badania
[hasła pokrewne: dienogest, Mimośród, dekstrometorfan ]
[więcej w: tęgoryjec objawy, fibrynoliza, olejek pichtowy zastosowanie ]