Jednoroczna próba lamiwudyny w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B ad 8

Wyniki ostatnich badań w Niemczech sugerują, że pacjenci z serokonwersją wirusa zapalenia wątroby typu B i HBeAg indukowanymi przez interferon alfa są generalnie mniej narażeni na kliniczny postęp choroby niż osoby bez serokonwersji, chyba że zaawansowana marskość wątroby jest już obecna w czasie serokonwersji. wymagane do ustalenia, czy to stwierdzenie dotyczy chińskich pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, którzy byli leczeni lamiwudyną i czy serokonwersja HBeAg indukowana lamiwudyną utrzymuje się po leczeniu. W naszym badaniu obie dawki lamiwudyny obniżyły poziomy DNA HBV w surowicy, ale stopień supresji był znacznie większy przy dawce 100 mg. Wynik ten jest zgodny z wcześniejszymi badaniami wykazującymi, że lamiwudyna w dawkach dziennych 100 mg lub wyższych powodowała maksymalne zahamowanie DNA HBV.
Lamiwudyna była dobrze tolerowana w naszym badaniu. W przeciwieństwie do tego, wcześniejsze badanie wykazało podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej u kilku pacjentów, 19 ze względu na to, że podkreśla to znaczenie jednoczesnych kontroli placebo. Profil bezpieczeństwa lamiwudyny kontrastuje z profilem interferonu, który wiąże się z objawami grypopodobnymi, neutropenią, bólem głowy, łysieniem, przedłużonym zmęczeniem i depresją u niektórych pacjentów. Ze względu na znaczące zmniejszenie aktywności martwiczo-zapalnej i postęp zwłóknienia z lamiwudyną oraz jej doskonały profil bezpieczeństwa, należy ocenić długoterminowe leczenie.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Wspierane przez Glaxo Wellcome Research and Development.
Jesteśmy wdzięczni Hughowi McDade owi, MD, i Nathanielem Brownem, MD, za ich pomoc przy projektowaniu protokołu, przegląd manuskryptu oraz wsparcie i porady; i do monitorów badań, Eileen Li, Wen-Hui Cheng i Hooi Hooi Lew.
Author Affiliations
Z Departamentów Medycyny (C.-LL) i Patologii (P.-CW), Queen Mary Hospital, Hongkong, Chiny; jednostka wątroby, Chang Gung Memorial Hospital, Taipei, Taiwan (R.-NC); Departament Medycyny, Szpital Księcia Walii, Hongkong, Chiny (NWYL); Departament Medycyny Wewnętrznej, Narodowy Szpital Uniwersytecki Cheng Kung, Tainan, Tajwan (T.-TC); Departament Medycyny, National University Hospital, Singapore (RG); jednostka wątroby, szpital Chang Gung Memorial, Kaohsiung Hsein, Tajwan (D.-IT); Departament Gastroenterologii, Singapore General Hospital, Singapur (K.-YN); Wydział do Spraw Medycznych, Glaxo Wellcome China, Hong Kong (JCD); oraz Departamentów Europejskiej Statystyki Klinicznej (JB) oraz Chorób Zakaźnych i Reumatologii (SLS, DFG), Glaxo Wellcome Research and Development, Greenford, Wielka Brytania.
Prośba o przedruk do Dr. Lai z Wydziału Medycyny Uniwersytetu w Hong Kongu, Queen Mary Hospital, Hongkong, Chiny. Pozostali członkowie Azjatyckiej Grupy Badania Zapalenia Wątroby Lamivudine są wymienione w Dodatku.

dodatek
Oprócz autorów, następni badacze byli członkami Azjatyckiej Grupy Badania Zapalenia Wątroby Lamivudine: University of Hong Kong, Hong Kong, China – MF Yuen i WM Wong; Chang Gung Memorial Hospital, Taipei, Tajwan – YF Liaw; National University Hospital, Singapore – I. Yap; Szpital Ogólny w Singapurze, Singapur – HS Ng and WC Chow; i Glaxo Wellcome – L. Condreay.
[podobne: flexagen, dekstrometorfan, celiprolol ]
[hasła pokrewne: teczowa kraina, oksyhemoglobina, solanka zabłocka ]