Medycyna i media

W tym roku przypada 28 rocznica mojego zaangażowania w dziennikarstwo medyczne w telewizji, pierwsze 14 lat w niepełnym wymiarze godzin, ostatnie 14 pełnoetatowych medycznym redaktorem ABC News. Zastanawiam się tutaj nad moimi doświadczeniami w tej dziedzinie, w tym nad dramatycznymi zmianami, jakie zaszły w medycynie i mediach w ciągu ostatniego ćwierćwiecza, oraz nad niektórymi zagadnieniami, które pojawiły się w wyniku wzajemnego oddziaływania tych dwóch gwałtownie zmieniających się zawodów. Aby nie wątpić w wpływ mediów na dostarczanie społeczeństwu informacji na temat zdrowia, należy wziąć pod uwagę następujące wyniki z ogólnokrajowego sondażu 2256 osób dorosłych zleconych przez National Health Council i przeprowadzonych w zeszłym roku.17 Siedemdziesiąt pięć procent ankietowanych odpowiedziało, że płaci albo umiarkowana ilość (50 procent) lub świetna oferta (25 procent) uwagi do wiadomości medycznych i zdrowotnych zgłaszanych przez media. Głównymi źródłami wiadomości zdrowotnych wymienianych przez respondentów były telewizja (40 procent), lekarze (36 procent), czasopisma lub czasopisma (35 procent) i gazety (16 procent). Co ciekawe, tylko 2 procent wymieniło Internet jako główne źródło. Continue reading „Medycyna i media”

Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki ad 6

Co więcej, zwiększenie wydalania albuminy z moczem, od początkowej normoalbuminurii do mikroalbuminurii lub od mikroalbuminurii do jawnej nefropatii, było związane z progresywną mezangialną ekspansją2,3,5,20,24 i może wystąpić przy braku dalszego zgrubienia kłębuszkowej błony podstawnej lub śródmiąższowej ekspansja.24 Mediana wydalania albuminy z moczem nie zmieniła się istotnie po transplantacji trzustki, ale wartości zmniejszyły się u wszystkich pacjentów, u których częstość była podwyższona na linii podstawowej. Ponadto zmiana szybkości wydalania albuminy korelowała ze zmianą mezangialnej objętości frakcji podczas 10 lat tego badania. Tak więc odwracalność ekspansji mezangialnej u pacjentów z cukrzycą może mieć ważne implikacje funkcjonalne. Zmiany klirensu kreatyniny zostały zakłócone przez wpływ cyklosporyny na szybkość filtracji kłębuszkowej; w rzeczywistości dawka cyklosporyny i stopień wczesnego spadku klirensu kreatyniny były ściśle związane z tymi pacjentami.18 Niemniej jednak, po początkowym zmniejszeniu wskaźnika klirensu kreatyniny po jednym roku, tempo było stabilne. Wnioskujemy, że zmiany kłębuszkowe charakterystyczne dla cukrzycy, w tym guzki Kimmelstiela-Wilsona, a także zmiany kanalikowe, są odwracalne u pacjentów z cukrzycą typu podczas długotrwałej normoglikemii uzyskanej przez przeszczep trzustki. Continue reading „Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki ad 6”

Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki ad 5

Korzystny wpływ przeszczepienia trzustki, w tym zmniejszenie grubości błony podstawnej i rurkowej, oraz w matrycy mezangialnej, jak również zaniku zmian guzowatych Kimmelstiela-Wilsona, stanowią znaczącą przebudowę architektury kłębuszkowej. To, że cofnięcie zmian trwało wiele lat, jest zgodne z ich powolnym rozwojem.38,20 W rzeczywistości zmiany chorobowe nerek na cukrzycę rozwijają się i rozwijają się przez co najmniej dekadę po wystąpieniu cukrzycy zanim spowodują jakiekolwiek nieprawidłowości funkcjonalne w podgrupa pacjentów z cukrzycą, u których ostatecznie rozwija się nefropatia kliniczna. 20 Większość pacjentów z cukrzycą typu nigdy nie choruje na chorobę nerek, 23 i u tych pacjentów struktura nerki pozostaje prawidłowa przez wiele lat, po czym łagodne zmiany powoli stają się dostrzegalne.8,20 Wydalanie albumin w moczu w dużym stopniu odpowiada tym zmianom strukturalnym, pozostając normalnym u wielu pacjentów, 20 z mikroalbuminurią20 i białkomoczem3, zwykle odzwierciedlając odpowiednio obecność umiarkowanych i zaawansowanych zmian. Poprawa struktury kłębuszkowej u naszych pacjentów w 10 lat po transplantacji trzustki wyraźnie kontrastuje z brakiem zmian u tych pacjentów po 5 latach od przeszczepienia, a także ze stabilną grubością kłębuszkowo-piwniczną i zwiększeniem całkowitych i ułamkowych objętości mezangialnych w podobnej grupie 11 pacjentów z cukrzycą, u których wykonywano biopsje nerki w odstępach 5 lat.15,24 Sekwencyjne biopsje u osób po przeszczepieniu nerki z cukrzycą również wykazały progresję i brak dowodów spontanicznego odwrócenia cukrzycowych zmian kłębuszkowych w czasie.9,12,25
Obecnych wyników nie można wytłumaczyć terapią immunosupresyjną pacjentów. U pacjentów z cukrzycą, którzy otrzymali alloprzeszczepy nerkowe, uszkodzenia nefropatii rozwijają się z częstością podobną do tych u pacjentów z cukrzycą z ich własnymi nerkami, 25,26 pomimo terapii immunosupresyjnej. Continue reading „Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki ad 5”

Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki czesc 4

Objętość ułamkowa mezangialnej komórki również wzrosła od linii podstawowej do 5 lat, a następnie spadła do wartości linii podstawowej o 10 lat (Tabela 2). Średnia objętość kłębuszków zmniejszyła się z linii podstawowej do 5 lat i nie zmieniła się znacząco później (Tabela 2). Iloczyn średniej objętości kłębuszkowej i objętości ułamkowej zapewnia całkowitą objętość na kłębuszek dla danego składnika. Całkowita objętość mezangium na kłębuszek i całkowita objętość mezangialnej macierzy na kłębuszek nie zmieniły się istotnie od linii podstawowej do 5 lat (odpowiednio P = 0,72 i P = 0,87); oba były znacząco niższe po 10 latach niż przy linii podstawowej (P = 0,01 dla obu) i po 5 latach (P = 0,02 dla obu, dane nie przedstawione). Całkowita objętość komórek mezangialnych na kłębuszek nie zmieniła się od linii podstawowej do 5 lat (P = 0,52), ale była niższa po 10 latach niż przy linii podstawowej (P = 0,06) lub po 5 latach (P = 0,05, dane nie przedstawione). Continue reading „Odwrócenie zmian nefropatii cukrzycowej po transplantacji trzustki czesc 4”

Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników czesc 4

Żaden z pacjentów, którzy otrzymali immunoterapię z jadu, wciąż nie otrzymał go w czasie badania. Czas trwania leczenia wynosił mniej niż 3 lata u 38 procent pacjentów, 3 do 4 lat u 35 procent pacjentów i 5 lub więcej lat u 27 procent pacjentów, przy czym średni czas leczenia wynosił 3,5 roku. Wśród pacjentów, którzy otrzymywali immunoterapię na jad, nie było znaczącej różnicy w czasie trwania leczenia między pacjentami, z którymi byliśmy w stanie się skontaktować, a tymi, z którymi nie byliśmy w stanie się skontaktować, ani nie było różnicy w długości leczenia pomiędzy tymi, którzy otrzymali żądła i tych, którzy nie mieli. Wśród tych, którzy otrzymali leczenie, u 14 pacjentów użądlenie wystąpiło w okresie od do 5 lat po zaprzestaniu stosowania immunoterapii jadowej, u 18 pacjentów w okresie 6 do 10 lat później, u 25 pacjentów w wieku od 11 do 15 lat, a u 6 z nich w wieku od 16 do 20 lat. . Continue reading „Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników czesc 4”

Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników cd

Ankieterzy zostali poproszeni o potwierdzenie szczegółów leczenia i dlatego nie byli ślepi na te informacje. W przypadku 521 osób, z którymi nie można było skontaktować się, dane z Narodowego Wskaźnika Śmierci uzyskano w celu ustalenia, czy któryś z nich zmarł i przyczyną zgonów. Reakcje
Pacjentów poproszono o opisanie ich reakcji i otrzymali standardową listę pytań dotyczących objawów, przebiegu reakcji i leczenia. Reakcje alergiczne były klasyfikowane według nasilenia. Duże, miejscowe reakcje powodowały stwardnienie większe niż 12 cm (5 cali) średnicy, z wielkością szczytową w ciągu 24 do 48 godzin po użądleniu owada i reakcji ustępującej w ciągu pięciu dni lub dłużej. Continue reading „Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników cd”

Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników ad

Ta informacja może być przydatna w decyzji o zaprzestaniu immunoterapii na jad. 7 Tutaj przedstawiamy informacje uzupełniające dotyczące ponad 500 dzieci z historią reakcji alergicznej na użądlenia owadów, które otrzymały użądlenia w ciągu 6 do 32 lat po pierwszej reakcji. Metody
Populacja pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Alergia na użądlenia przez owady U 1033 dzieci w Johns Hopkins Medical Institutions, 1978-1987. Continue reading „Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników ad”

Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników

Uważa się, że dzieci wyrastają z alergii na użądlenia owadów, ale nie ma raportów dokumentujących naturalną historię tej reakcji. Przeanalizowaliśmy wyniki reakcji alergicznych na użądlenia owadów w dzieciństwie 10 do 20 lat później u pacjentów, którzy nie otrzymali immunoterapii na obecność jadu i u tych, którzy byli leczeni. Metody
W latach 1978-1985 zdiagnozowaliśmy reakcję alergiczną na użądlenia owadów u 1033 dzieci, z których 356 otrzymało immunoterapię na jad. Przeprowadziliśmy badanie tych pacjentów telefonicznie i pocztą od stycznia 1997 r. Do stycznia 2000 r., W celu ustalenia wyników żądań, które miały miejsce w okresie od 1987 r. Continue reading „Wyniki alergii na użądlenia przez owady u dzieci, zi bez Immunoterapii Jodników”

Wtórne nadciśnienie tętnicze: Prezentacja kliniczna, diagnostyka i leczenie

We wstępie napisano, że celem niniejszej książki jest dostarczenie podstawowych klinicznych, diagnostycznych i terapeutycznych aspektów nadciśnienia wtórnego. Te tematy są objęte zwięzłymi i autorytatywnymi przeglądami, które zapewniają harmonijną równowagę pomiędzy medycyną opartą na dowodach a wykwalifikowanym doświadczeniem klinicznym. Powiększony dysk z pewną postacią rzęskową u pacjenta z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Za zgodą Wellcome Library w Londynie.

Odpowiednio, pierwsze dwa rozdziały dotyczą nadciśnienia opornego na leczenie i jatrogennego. Continue reading „Wtórne nadciśnienie tętnicze: Prezentacja kliniczna, diagnostyka i leczenie”

Prolimery granulokocytów-makrofagów jako kandydaci na komórki białaczkowe w chorobie Blast-Crisis CML ad

Wszystkie badane osoby wyraziły świadomą zgodę na piśmie, a badanie przeprowadzono zgodnie z przepisami instytucjonalnych komisji recenzujących Uniwersytetu Stanforda i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles41. Komórki zostały uzyskane od pacjentów przed rozpoczęciem leczenia imatynibem, od pacjentów, którzy mieli otrzymywał imatinib przez 6 do 15 miesięcy (22 z CML w fazie przewlekłej, 11 z CML w fazie akceleracji i 2 z CML w czasie przełomu blastycznego) oraz od pacjentów z CML opornym na imatynib (5 z CML w fazie akceleracji i z CML w kryzysie wybuchu). Pacjenci z CML w fazie przewlekłej otrzymywali interferon alfa, podczas gdy pacjenci z zaawansowaną chorobą byli często leczeni czynnikami cytoredukcyjnymi przed otrzymaniem imatinibu (opisane w Tabeli Dodatkowego Dodatku, dostępnej z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Izolacja hematopoetycznych komórek macierzystych i mieloidalnych genotypów
Hematopoetyczne komórki macierzyste (komórki CD34 + CD38CD90 + [Thy1 +] Lin) i mieloidalne komórki progenitorowe, w tym wspólne progenitory szpikowe (CD34 + CD38 + receptor interleukiny . + CD45RA), progenitory granulocytów i makrofagów (CD34 + CD38 + receptor interleukiny-3 . Continue reading „Prolimery granulokocytów-makrofagów jako kandydaci na komórki białaczkowe w chorobie Blast-Crisis CML ad”