Utrata Smad3 w ostrej białaczce limfoblastycznej z limfocytów T ad 6

Jeśli chodzi o interleukinę-2, podstawowa produkcja w hodowanych komórkach T od myszy Smad3 – / – była dwukrotnie większa niż w hodowlach komórek T od myszy Smad3 + / +, z wartością pośrednią w hodowlach komórek T od myszy Smad3 +/- (Figura 2C) . Hodowanie komórek T z myszy Smad3 + / + za pomocą TGF-. przy IC50 przedstawionym na Figurze 2B zmniejszało poziom interleukiny-2 o czynnik 74, w porównaniu z czynnikiem 7,4 dla komórek T z myszy Smad3 +/- i 3 dla Komórki T od myszy Smad3 – / -. Smad3 i p27Kip1 w supresji Leukemogenezy
Figura 3. Figura 3. Analiza Western Blotting (Panel A) i Immunoprecypitacja (Panel B) Wiązania p27Kip1 z Cykliną D3 w T-komórce ALL. W panelu A analiza Western blotting całkowitego p27Kip1 wykazuje umiarkowaną redukcję całkowitego p27Kip1 w stosunku do wartości w kontrolnych komórkach T krwi obwodowej. W panelu B, badania immunoprecypitacji za pomocą sprzężonego z agarozą przeciwciała przeciwko cyklinie D3 wskazują, że większość p27Kip1 występuje w postaci niezwiązanej i nie jest związana z cykliną D3.
Zawiesina wytwarzania Smad3 u myszy Smad3 – / – nie jest związana z białaczką limfocytów T, 6 co wskazuje, że utrata samego Smad3 jest niewystarczająca do rozpoczęcia leukemogenezy. Wpływ dawki genowej dla Smad3 w odpowiedzi prawidłowych limfocytów T na TGF-. sugerował, że zmniejszenie Smad3 zwiększyłoby ryzyko białaczki, gdy wiązałoby się ze zmianami w innych czynnikach kontrolujących aktywację, proliferację lub żywotność limfocytów T. Wybraliśmy p27Kip1 do analizy, ponieważ gen kodujący p27Kip1 (CDKN1B) znajduje się w regionie chromosomalnym 12p12, miejscu często zmienionym przez delecje i translokacje u dzieci ALL.7 Badaliśmy poziom całkowitego białka p27Kip1 i stosunek wolnego do cykliny D- związane z białkiem p27Kip1 u pacjentów. W próbkach od dzieci z ALL z komórkami T i pre-B-komórką ALL, obecny był p27Kip1, ale na niskim poziomie (Figura 3A). Analiza białek związanych z cykliną D za pomocą immunoprecypitacji i Western blot wykazała, że większość p27Kip1 nie była związana z cykliną D3 (Figura 3B).
Figura 4. Figura 4. Spontaniczna białaczka z komórek T u myszy p27Kip1 – / -, Smad3 +/-. W Panelu A krzywe przeżycia pokazują zmniejszone przeżycie dla myszy p27Kip1 – / -, Smad3 +/-, w porównaniu z myszami p27Kip1 – / -, Smad3 + / +, myszami p27Kip1 + / +, Smad3 +/- i p27Kip27 + / +, Smad + / + myszy. W grupie było 50 myszy. Panele B, C i D pokazują powiększone, infiltrowane białaczką narządy limfatyczne i tkanki miękkie uzyskane podczas autopsji. Obserwowano śledzionę o wielkości 5 cm (panel C). Krążki krwi obwodowej wykazują obecność krążących limfoblastów (Panel E). Barwienie hematoksyliną i eozyną wykazuje rozległy naciek komórek białaczki (niebieski) do tkanek miękkich. Panel F pokazuje limfoblasty otaczające normalny kłębuszek nerkowy i limfoblasty Panel G otaczające naczynie krwionośne w wątrobie. Analiza cytometryczna wykazuje fenotyp komórek T, ze markerami powierzchniowymi dodatnimi dla CD3 i CD8 (panel H). W panelu I, przegrupowania genu . receptora komórek T (TCR) wskazują na klonalną ekspansję złośliwych komórek T u myszy p27Kip1 – / -, Smad3 +/-. DNA z tymocytów (ścieżka 2) lub śledziony (linia 3) dotkniętych myszy p27Kip1 – / -, Smad3 +/- analizowano metodą hybrydyzacji typu Southerna z sondą CCR TCR
[więcej w: suprasorb, flexagen, ambrisentan ]
[podobne: remifemin opinie, otłuszczona watroba, stoperan elektrolity ]